Het begraven woord

Het begraven woord

 

Woorden klampen zich verloren en angstig aan elkaar

terwijl het zuivere verhaal de stilte draagt, verbindt

Waarin geen getallen, geen verband, geen gevaar

Het levenslot zichzelf ontdekt en vrijheid wordt bemind

 

En zo vlijden zich onze jaren in groen landschap neer

Waar de holle bomen en het vee in de malse wei

Nu slechts de echo zijn, meer uitgedroogd weleer

Liefdevolle hoop op morgen waren toen nabij

 

De moedergrond waardoor ik een vorm kreeg

Jij voedde hem moedig met doorleefde traan

Zo mijn zucht naar uitslaande vleugels alles ontsteeg

Ons eeuwige verbond omvatte onnavolgbare waan

 

Onuitgesproken wisten we:

 

Ooit valt het licht ongrijpbaar weg achter die verre horizon

Waar woordeloze verhalen dwarrelen in de tijd

Ver weg van kou, grauwheid en niets dat kon

Van mensen, eindeloze rechten en scherpte bevrijd

 

Voldoening vond ik in avontuur van alle verre landen

Wetend dat we samen eeuwig zullen rusten

Ons graf dat opgegane familieleden kort bemanden

En we de lucht op dat kerkhof indachtig kusten

 

De kleiner wordende cirkel onder onze voeten gloort

De voorspelde stille duisternis sluipt naderbij

Jij ging mij voor, ik kom eraan, behoud mijn woord

Pas dan zal echt alles zwijgen en zijn we vrij

Leave a comment

Come Journey With Me

Hamminkway © 2022. All Rights Reserved.

Previous Next
Close
Test Caption
Test Description goes like this