Siroop -ver- beeld(t)

 

Alles sterft, ook de dolende dichter die het bestaan

met wonderlinge visies vervoert

Om zo dapper, eenzaam ten onder te gaan

In het denkmoeras dat hem werkelijk beroert

 

Zij die boven het leven zweven en ver daaronder

Nimmer de route van voorspelbaarheid noteren

Taal ademen, ons woordelijk wezenlijke wonder

En zo Feitelijk sprakeloos met ons verkeren

 

Hun leven verrijkt tot siroop, eerst dikken dichters in

Zodat omfloerste versimpeling Waarheid duidt

Waarna gedachten-inkt neerdwarrelt als zaad, het begin

Woordenstof ontspringt in koude aarde als kostbare buit

 

Hand in hand gingen ze en gaat de bard

Slauerhoff, Dante, Burns, Van Ostaijen

Allemaal gestorven, maar nooit de worteling van hun Woord

Wat zij heimelijk Verwierven is nooit gehoord.

 

Zij die vrij denken en siroop beminnen

Onder en boven kijken en derhalve veelal zien, echt

Taal ombuigen en zo alle grenzen vergingen

Opdat scheiding tussen woord en beeld wordt beslecht

 

Wie eenzame gedichten omzet in verbeelding

Verdient mijn diepste respect

Omdat zij zichtbaar laten zweven, zien en voelen

Alles, maar werkelijk alles wat in de mensenziel zit ingebed.

 

Leave a comment

Come Journey With Me

Hamminkway © 2022. All Rights Reserved.

Previous Next
Close
Test Caption
Test Description goes like this