Hammink’s way..

Places traveled

Places traveled


 

 

Vele jaren, vele reizen en honderdduizenden onherbergzame kilometers liggen achter me. En hoezeer ik de jongensachtige nieuwsgierigheid de laatste 25 jaar als journalist voor De Telegraaf ook voedde met vreemde culturen, in de verre uithoeken van die steeds kleiner wordende wereld, hoe meer ik besefte dat mensen in feite overal hetzelfde zijn. Mongolië, Noord Korea, Castro’s Cuba, Rusland, Argentinië. Je hebt overal egoïsten, domoren, lieve en behulpzame mensen. Je hebt overal criminelen en directe afstammelingen van de Heiland, als je ze op hun woord mag geloven. Er is overal eenzaamheid en er zijn overal gevaren. Ook is er overal warmte. Ik zal nooit vergeten hoe ik tijdens een fietstocht over de bevroren Lenarivier werd onthaald door een oude vrouw. Het was -50C. Ze bood haar houten huisje aan als slaapplaats en duwde haar hond naar voren als kruik.

oude vrouwNatuurlijk zijn de geuren op straat in Azië anders dan die in het voormalige Oostblok.

Hemingway_Hamminkway

Mijn grote voorbeeld Ernest Hemingway. Klik op de foto en luister waarom…

Sommige landen hebben bijna geen straten, zoals Mauritanië, die eindeloze zandbak waar ik met een motor doorheen ploeterde onderweg naar Lac Ros, het magische meer bij Dakar.

Ze zeggen weleens: reizen maakt de mens. Dat is waar, maar niet helemaal. De mens maakt vooral zichzelf en dat kan ook op een mooie manier als je goed kijkt naar het geboortedorp of de stad waar je naar school ging is. Een ieder gaat anders om met de groei die reizen in potentie biedt. Mijn 84-jarige grootmoeder reisde via de magazines die ze kreeg van haar dochters. Ze verhaalde met passie over verre oorden die ze nooit echt had gezien. Het zegt veel over haar kleurrijke en vooral dankbare geest. Ik ben gaan twijfelen aan de zin die ik vaak gebruikte: the world is my playingfield and journalism is my game. De wereld heeft vele gezichten en het leven trekt zijn grimas. Een mooi mens is het mens dat dankbaar is, ondanks en dankzij alles wat er op zijn reis voorbij komt.

 

                       Luister naar een interview met Rob over Ernest Hemingway

 

Interview Rob Hammink door Belindomag:

“Er is maar één ‘jodoh’. Het levenslot wil dat je haar verliest.”

 

Rob Hammink is een man van actie en avontuur en hij zoekt graag extreme grenzen op. Als journalist voor De Telegraaf reisde hij duizenden kilometers en ervoer dingen waar wij alleen maar van kunnen dromen. Hij vliegt zelf door Afrikaanse luchtruimen, fietst door de vriezende kou over de Lena-rivier in Siberië, werd achtervolgd door honderden meedogenloze kindsoldaten in de Democratische Republiek Congo en rijdt Paris-Dakar op een motor. Rob heeft het allemaal beleefd. Maar als hij niet op pad is om zijn leven te riskeren, schrijft deze rendang-liefhebber uit Amsterdam in afzondering romans en heeft er door de jaren heen drie gepubliceerd. Waanzin (1997), Verval (2001) en Jodoh (2007).

Zijn meest recente, Jodoh, wat ware liefde betekent in het Indonesisch, is een semi-autobiografische roman, geïnspireerd door het leven van zijn vader in Nederlands-Indië en diens liefdesrelatie met een Indonesische vrouw, genaamd Annie The. Zoals de titel al doet vermoeden, staat de zoektocht naar de perfecte liefde centraal in dit boek. Het is een concept dat Rob eindeloos boeit. Waar draait echte liefde om? Hij wil het voelen en ervaren, bijna als een avontuur met gevaren.

Wij waren blij met de kans om Rob te ontmoeten en dieper te graven in zijn leven en zijn gedachten over ‘Jodoh’.

 

1. Kunt u ons vertellen waarom u een Belindo bent? Wat is uw connectie met Indonesië?

Mijn vader was als dienstplichtig militair gelegerd in Padang in Indonesië en heeft daar drie jaar geleefd en kreeg groot respect voor de bevolking en cultuur. Toen ik twee jaar was, overleed hij op 36-jarige leeftijd aan longkanker. We woonden toen op Curaçao. Ik heb hem dus niet echt gekend, maar ik bewonder hem als man die toen al de wereld verkende en als schrijver. [...]


Lees de rest van het interview hier.