Gaia ik heb u lief

Het stijve lid was toen een lidje,

priemend, vooruit met de geit.

Niet wetend wat te doen

geen enkel vrouwenbeen werd gespreid.

Zo liep ik door de Posbank

een natuurgebied met glooiing.

Verjaardagen werden er gevierd,

onze jaarlijkse verstrooiing.

Ik was acht.

Nog staat gegrift in mijn geest

het penetreren van een duin.

Hoe ik moeder aarde schaamteloos nam

met mijn lidje en een dunne duim.