Eeuwige jachtvelden onder mijn kussen

Nacht na nacht schiet ik leven weg,

kostbaar kruid der mensheid.

Druk opgevoerd door atmosferische erotiek.

Sierlijke bogen waarin ongeboren kinderen balanceren,

miljoenen mensjes hand in hand.

Evenbeelden slaan te pletter op mijn buik,

verworden tot dampende vlokken,

die als korzelig stuifmeel verkleven.

Weggeveegd door T-shirt of harde zakdoek,

die als kerkhof van het miljoenen zaad verstijven.