Dichten

Dichten is geconcentreerd schrijven.

Het verleden dampt in tot stroop.

Door de beek, waarin mijn jeugd weerspiegelt,

stroomde een woordenbrij,

verkleefd met modder en kikkerdril.

Gehurkt zag ik zwarte stipjes leven,

terwijl de waterkant aan mijn dure Bally’s zoog.

Verlaten in de bosrand waar ooit mijn vriendjes speelden.

Daar ontmaagden wij Annelien de Boer met een lindetak,

samen met Gijs, die wist hoe het moest,

zijn vader was dorpsdokter.

Dichten doe je alleen, terwijl een parade ideeën voorbijtrekt.

Een mythische wereld komt tot leven,

de eerste ejaculatie spuwde kikkerdril en viel dood in de modder.

Was het Hades die zoog aan mijn ballies daar onder de waterkant?