Knotwilg 1

Je bent een man, een oude wijze tovenaar
Met borstelig grijs ooghaar
waardoor je de wereld beschouwt
Veranderingen jou zo vertrouwd

Jij staat verankerd, grondig en bevrijd
Je huid is tanig door de tijd
Hij heeft een solide pact gesloten
Samen zijn jullie zielsgenoten

Je bent verspreid, overziend het witte wijf
De jonge tooi reikt vanuit je lijf
Als ijdele hoop op een nieuw seizoen
Om alles eindeloos over te doen

En als de jeugd je hoofd verlaat
In manden of lichtzinnigheid overgaat
Tuur jij uit over akkerland
Verheven boven iedere stand

De gure wind tergt
Een brandende zon, zij vergt
Niets kan jou deren
Behorend tot de laatste stijlvolle heren

Aarzelende start hulp aan Afrika

Sceptische donateurs minder gul op het continent en druk met de economische problemen in eigen land. De portemonnee wordt getrokken, maar niet zo vlug en gul als tijdens de hulpactie Live Aid in 1985.

NAIROBI, dinsdag. De Hoorn van Afrika schreeuwt – wederom – om hulp. De wereld komt ondanks de schrijnende beelden op televisie echter maar langzaam in beweging, moe van de ellende.

Sceptische donateurs minder gul op het continent en druk met de economische problemen in eigen land. De portemonnee wordt getrokken, maar niet zo vlug en gul als tijdens de hulpactie Live Aid in 1985.

In de westerse wereld vraagt men zich af hoe de ramp, de ergste in zestig jaar, in godsnaam heeft kunnen ontstaan. Waar zijn al die miljoenen aan ontwikkelingsgeld gebleven? Het hoofd ontwikkelingssamenwerking van de Nederlandse ambassade in Nairobi, Hans Docter, begrijpt de scepsis wel. Politieke druk „De hulp was verkeerd, te veel gericht op branden blussen, voedsel dumpen en de veestapel van arme nomaden herstellen. Daar ging het  geld aan op, zonder te denken aan een structurele verandering. Staatssecretaris Ben Knapen komt morgen aan en zal een onderhoud hebben met de onderminister van Buitenlandse Zaken en met de minister van Landbouw.”
Hans Docter: „Hij komt niet met een grote zak met geld. We zullen aansturen op politieke druk. Zeker Kenia moet zijn eigen broek op kunnen houden.”  „We doen alleen nog maar zaken met zuivere hulporganisaties en de VN. Geld geven aan de overheid hier is geen optie.”

Bron: Telegraaf
Door ROB HAMMINK

Witte kamer

Onze bewegingen zijn hoekloos
Wij zijn samen ronder dan perfect
Er is geen koers, geen wil, geen onwil
De veelheid van alles gaat zoals het gaat

De minderheid is niets
Niets als een vol vacuum

We glijden en we dijnen alleen met z’n twee
In de uiterste verte van ons gevoel
Daar brandt het licht lichter dan wit
Aangeboorde liefde is lichter dan licht

En toch
Zo zwevend
In angst vervallen we

Begrijpen, plaatsen en voelen
Strelend zoeken we vensters zonder glas
De wereld ontstegen maar niet genoeg onthoekt
Wezellijke ontbeering van het denkende dier

In de witte kamer vervloeien onze lijven
Terwijl achter de grijze deur
Een ritmisch kloppen de lelie plet
In het diepste zwart zijn wij niet anders dan zij