Rob Hammink reist als journalist de hele wereld over..

De wereld wordt steeds kleiner.
Steeds meer mensen bewegen zich sneller en verder en toch geeft onze planeet, niet één, twee, drie al haar geheimen prijs. Soms moet je vechten, en doorzetten tot voorbij de horizon om die geheimen te doorgronden!
Rob Hammink is al jaren een gebrevetteerd globetrotter met een grenzeloze, onuitputtelijke nieuwsgierigheid. Hij neemt als piloot en journalist, mensen niet alleen mee op reis maar vooral mee op bijzondere avonturen naar bijzondere en vaak afgelegen plekken. Een leven van uitersten. Hij dringt door in het kasteel van het Schotse Hertog met een privé-leger, daalt met een onderzeeër af naar de bodem van Loch-Ness en slaapt een week later tussen de lijmsnuivende zwerfkinderen in Peru. Hij neemt deel aan een hondenslee-wedstrijd in Alaska, loopt weken over het bevroren en krakende Baikal meer in Siberië en zoekt niet veel later, tot op de vierkante centimeter, de kern van de reggae-muziek in Jamaica. In Australië zocht hij, geterroriseerd door de hectiek van ons land, naar het kleinste dorpje op deze aarde. “Uiteindelijk kwam ik terecht in de outback van Australië, in een enorm niemandsland, dit is wat je noemt ‘echt rust’, die wij niet meer kennen.”

“It’s a great place to live and the outback just has got so much to go there are so many people out here with unique stories and they live alone and you wonder how they survive in this.. you know it’s a long way to supermarkets”

De toon van de reportages is nooit schreeuwend of oppervlakkig, eerder bespiegelend en met een licht ironische toon. De vergelijking: Het Nederlandse equivalent van Michael Pailin, is misschien wel de beste typering, of een prettige mix tussen Yorin travel en met Buch op reis.

“Vliegen lijkt de manier om dit gigantische land, waar dorpjes soms 500 kilometer uit elkaar liggen, te overzien. In de zoektocht naar rust, verschijnt eindelijk Endamucha, een stadje dat bekend is om zijn Opaal. Alleen gelukzoekers, en geluk-vinders, wonen in dit plaatsje.”

Een van de oudste huizen van dit plaatsje, uit de jaren dertig, een beetje in de bergen gebouwd, zodat het koel blijft want het is hier namelijk ‘s zomers 45 tot 50 graden..

“Why, why did you come here? My husband.. he made me too.. He forced you? He wanted to get rich quickly to buy a farm because he was an agriculture engineer and.. now we are still here, waiting for the big ones to come..

Verder, Andrew praat voor de vorm met de verkeerstoren, die er niet is. Hoe eenzaam en alleen ben je in dit land?

Tijdens een tussenstop ontmoeten we Doug. Een kleurrijke Ozzie die zijn klassieke vliegtuig graag deelt met verdwaalde voorbijgangers. Het tot leven wekken van een bejaard vliegtuigje valt niet mee maar wie doorzet zal overwinnen! “Dit is toch helemaal geweldig!” Papa Hemingway zou bij deze scène zijn vingers aflikken. “The old man and his wings”!

De magie blijft! Zeker als je een kist met houten propeller en Iers linnen op de vleugels weet op the tillen. “Do you mind if I don’t pay any attention to the meters?”

Nu even een biertje.. Pub-crawl.. Proost, het eerste biertje..

We zijn op de goede weg, het wordt steeds stiller en weidser.. Birdsville is verboden.. de enige die ik ontmoet is ten Aboriginal.. In zijn aderen stroomt The OutBack. Dom kent, de meest afgelegen plekken. “Birdsville is a very isolated place but it you want to go to the most remote and isolated town in this country, go to Betoota.. it’s that way.. about 180 Kilometers.. it’s the most remote and isolated pub, in the country! Maar Betoota, staat niet op de vliegkaart.. Op geen enkele kaart eigenlijk.. Als een stip aan de horizon verschijnt het kleinste dorpje op deze planeet..
Inderdaad een ghosttown.. Een huis.. uit een vervlogen geschiedenis.. stille getuigen praten niet! Alles lijkt zo ver weg.. De wereld lijkt ver weg.. De Euro.. de opgestoken middelvingers.. de brandstofprijzen.. Niemand.. helemaal niemand! Zalig.. alhoewel een airco welkom zou zijn! Maar ja.. geen internet en geen mobiele telefoon.. hmmm.. wordt moeilijk.. Nog eens goed over nadenken.. Gevonden… maar niet gelukkig! Contact met de wereld, is helaas het kruis dat ik draag..

Hammink buigt onmogelijk dromen om naar een zichtbare werkelijkheid en hij neemt de kijker mee de beeldbuis in.. mee op die gekke reis waardoor de realiteit van bankafschriften en wielklemmen, even heel ver weg lijkt..

Gevlucht uit de Nederlandse hectiek en de rust van Australië.. Eindeloze rust en uitgestrektheid.. waar ik zo naar verlang.. De horizon is ook vandaag niet in te halen.