Vader Aug19

Tags

Related Posts

Share This

Vader

Mijn vader is een hersenschim,
al toen ik peuter was.
Sterfelijkheid had hem verleid,
zijn korte leven lang.
Het vizier met visie was gericht
op een gouden toekomst.
Voor hem was het leven geen monstrum.
Hij berekende een verre horizon met licht,
gevat in emoties van een bèta-ziel.
Gedachten woekerden in iedere cel
ook in die van zijn longen,
waarmee hij het leven ademde
en een dampende dood binnen kreeg.
Zijn bestaan vond ik jaren later
in een Indische koffer van verboden hout.
Erin lag zijn wezen opgebaard
gedesemd door kamfer,
zonder haast en met een eeuwigheid aan rust.
Zijn tekentafel gaf vorm aan het nieuwe.
De ganzeveer veegde verleden, ongewenst gom.
Zijn pijp met mondstuk van bizonbeen.
Boeken met studenten, nu ouder dan toen of dood.
Toch blijft jouw leven voor mij een puzzel
waarvan de stukjes door de tijd zijn verspreid.
Gelijk Slauerhoff was jouw weg, en het einde.
Je hebt nooit bewogen,
bent niet meer dan een dia,
onbeweeglijk op het witte scherm,
tijdens koude winterdagen toen het verlangen
naar de tropen zo intens werd begeerd.
Door jou ben ik aanwezig,
bevecht ik de verdeeldheid en strijd van alle dag.
In jouw geest zoek ik naar geluk
en hoop zo de grote waarheid te doorgronden
waarin jij al sinds je 36e begraven ligt.