Harley Davidson Legioen in motorenmekka Sturgis

De tol van meer en meer, zo wordt duidelijk tijdens deze recessie, is betaald. Prettige conclusie: je hebt eigenlijk weinig nodig om gelukkig te zijn. Twee wielen en wat asfalt is genoeg. Die wielen waren er en ook duizenden kilometers zinderend, letterlijk smeltend asfalt, daar in South Dakota. Onder de vlag van Harley Davidson, die zijn modellen voor 2010 lanceerde, reisden we af naar het mekka van motorminnend Amerika. Al 69 jaar komen honderdduizenden kleurrijke bikers (zo’n 600.000!) in de fameuze Black Hills samen. In Sturgis, om precies te zijn. Over het Wilde Westen, economisch overleven, ultieme vrijheid en het behoud van de rebel in jezelf.

Harley-Davidson-Hammink-driving

Rob Hammink op een Harley Davidson

door ROB HAMMINK

STURGIS (VS) – Tegen een strakblauwe lucht, met hier en daar een verdwaalde wolk, lonkt een verkeersbord zo groot en vooral zo groen als een Olympische pingpongtafel: Sioux falls Interstate 90 East. Een ander bord wijst naar een nog exotischer bestemming: Crazy Horse. Dan hebben we nog Key Stone, zo’n Wildwestplaatsje met klapperende saloondeuren, neergevlijd op de route naar Mount Rushmore waar vier gewaardeerde presidenten in de rotsen zijn uitgehakt. Tja, waar zullen we eens heengaan?

Harley-Davidson-Hammink-Mount-Rushmore

Rob Hammink – Mount Rushmore USA

De Harley Dyna Wide Glide merkt mijn twijfel, maar ronkt tevreden, alsof de machtige machine zegt: ’Weet je, het maakt mij allemaal niet uit. Born to be free. We kunnen ook de andere kant op.’ Tegen dat gevoel, die vlucht uit de werkelijkheid kan geen enkele coach, psycholoog of kalmeringsmiddel op. De hemel bestaat in dit land, ooit van de Indianen.

Geluid
In de lucht hangt een zindering. De hele dag door gonst er dat typische geluid in de Black Hills. Als grote bijen bewegen mensen op motorfietsen zich met duizenden tegelijk in alle windrichtingen. Uiteindelijk strijken ze allemaal neer in Sturgis.

Onze reis begon een paar dagen geleden bij de bron van de motorbouwer in Milwaukee, waar de drie heren Davidson en een Harley in een schuurtje hun eerste motorfietsen in elkaar knutselden. Dat was in 1903, een paar blokken verwijderd van Juneau Avenue, waar in het diepste geheim noviteiten worden ontwikkeld.

Ondanks dat het zware economische weer niet aan de Amerikaanse motormaker voorbijgaat, is er sinds 1903 een wereldwijd merk en vooral een onwrikbaar imago neergezet. „Gelukkig zetten we ook nog steeds zwarte cijfers neer”, aldus de meereizend managing director Benelux Roel Rietveld.

Waren het in de sixties en seventies vooral de angry young men die met handen tot voorbij ooghoogte achter het stuur zaten, de laatste decennia zijn het vooral de keurige babyboomers die diep in de buidel tasten voor dat nonconformistische rauwe imago waardoor kantoorstof verwaait. Maar babyboomers worden ook ouder en laten de motorfiets vaker staan. Tijd dat Harley nieuwe bronnen aanboort.

Rietveld: „We maken ook motoren die zeer geschikt zijn voor vrouwen. De kledinglijn die in het verlengde daarvan ligt, is in ieder geval succesvol. En we willen meer jongeren. Zij die een Harley onhaalbaar achten. Onderzoek wijst uit dat men veronderstelt dat onze producten pas bij 20.000 euro beginnen. Maar voor nog geen 9.000 euro heb je al een Sportster.”

Elvis
De vandaag opgetrommelde kenners en motorfanaten overleven de lange zit en bewegen zich naar het Harley Davidson-museum, waar de geschiedenis een gezicht krijgt. In 1917 probeerden de gedreven motormakers ook in fietsen te gaan. Dat mislukte, godzijdank.

Wel zagen in de periode 1961 tot 1963 prachtige scooters het levenslicht. Ah, de originele aankooppapieren van Elvis Presley liggen er ook. De Pelvis kocht na het uitkomen van zijn eerste single een KH Side valve V twin voor 1.143 dollar. Beroep: zelfstandig zanger, volgens de afleverbon. Prachtig en leerzaam, maar het wordt hoog tijd om te gaan rijden.
Net buiten Sturgis staan tientallen Harley’s opgesteld voor het journaille. Als zorgzame moederkloek legt marketing manager Jessica Riemsdijk uit hoe je de verschillende modellen onderscheidt. Een Softail heeft een big twinblok en een horizontale vering onder het blok: „Dat zorgt voor een hardtaillook.” Dan hebben we familie van de Tourings en die hebben altijd koffers. „De VRSC hebben een vloeistof gekoeld blok waarbij de cilinders onder een hoek van 60 graden staan.” Enz. Enz. Enz.

Harley-Davidson-Hammink-ride

Rob Hammink – Harly Davidson “Dyna Wide Glide”

Je voelt je als een jongetje in de snoepwinkel. Omdat de Electra al is ingepikt, twijfel ik tussen de Sportster 1200, de Fatboy en de Wide Glide 96cu (1584cc). Uiteindelijk kies ik de stoere zwarte Night Rod met hier en daar een rood accent. Goede keuze, volgens Jes. „Hij is voor de Europese markt ontwikkeld. Daar zijn stoer en zwart een trend.”
Ik rijd binnendoor naar Sturgis. De motorfiets maakt duidelijk dat hij een achtergrond in de drag racing heeft. Wat een ongelooflijke, maar vooral oneindige kracht komt er vrij als het gas wordt geopend. Het wordt steeds drukker rondom het miniplaatsje. De toegangsweg lijkt op een enorme trechter.

Iedereen rijdt stapvoets door Main Street. Er wordt geflaneerd op customized bikes die soms weinig meer weg hebben van de originele motorfiets die ze ooit waren.

Doug Wankel van de Spectre Group claimt de langste reis van alle deelnemers te hebben gemaakt: vanuit Afghanistan. „Ik rol daar drugsbendes op voor de Amerikaanse overheid. Uit Nederland? Zeker 90 procent van jullie heroïne en cocaïne komt uit Afghanistan. In Kaboel is het redelijk rustig, maar in de rest van het land blijft het hommeles. De Taliban zijn onuitroeibaar.”

Doodshoofden
Hamburgers, bier, dwarsdoorsnede van de samenleving en altijd weer die doodshoofden. Een juwelier zegt filosofisch: „Als je je angsten omarmt, zijn het geen angsten meer. Je zegt tegen de dood: ik ben niet bang voor je.”
Oppergod Willie G. Davidson (76), kleinzoon van een van de oprichters, is nog steeds nauw betrokken bij elk model dat de fabriek verlaat. „Ik ben een artiest. De grote uitdaging is om met mijn team modellen te ontwerpen die in Europa, Zuid-Amerika en Azië aanslaan. We moeten onze klantenkring uitbreiden.”

Harley-road

Verwachtingsvol rijden Harley Davidson-fans naar Sturgis de staat South Dakota, waar het één groot motorenfeest is.

Willie heeft zelf ook een ring met een doodshoofd. „We hebben vrede gesloten met het doodshoofd. Neem mij nou. Ik ben een rebel en als rebel zal ik sterven. Dat houdt je jong. Uiteindelijk heb je niet veel meer nodig dan twee wielen. Onze wielen.”